Σήμερα - πέραν της Κλασικής Ψυχανάλυσης - ως Ψυχανάλυση ορίζεται μία σωρεία άλλων προσεγγίσεων. Υπ' αυτήν την έννοια, η Θεωρητική και Κλινική τοποθέτηση ενός μεγάλου αριθμού αναγνωρισμένων «Ψυχαναλυτικών Σχολών» διαφέρουν διαμετρικά μεταξύ τους αν και πάντοτε γίνονται προσπάθειες για την προσέγγισή τους. Συχνά, το αποτέλεσμα είναι η αμοιβαία υποχώρηση των θέσεων των ποικίλων Ψυχαναλυτικών Σχολών για την επίτευξη ενός μέσου όρου κοινώς αποδεκτού. Όλες οι Ψυχαναλυτικές Σχολές βασίζονται σε επί μέρους τοποθετήσεις του Sigmund Freud πάνω σε διάφορα κλινικά, τεχνικά και θεωρητικά ζητήματα. Καμιά απ' αυτές δεν ασχολείται με συστηματικό τρόπο με τη «μεταψυχολογία» του Freud, και ορισμένες την αποκλείουν. Κατά τη γνώμη των κλασικών ψυχαναλυτών, η μεταψυχολογία αποτελεί το δυσκολότερο αλλά κλινικά σημαντικότερο μέρος του έργου του Freud. Σήμερα, οι κυριότερες Ψυχαναλυτικές Σχολές είναι οι εξής:

• «Ψυχανάλυση του Εγώ»
• «Ψυχανάλυση του Εαυτού»
• «Ψυχανάλυση των Ανθρωπίνων (Αντικειμενοτρόπων) Σχέσεων»

• «Ψυχανάλυση των Ανεξαρτήτων Ψυχαναλυτών»
• «Βρετανική Σχολή της Ψυχανάλυσης»
• «Νευροψυχανάλυση»
• «Γνωσιακή Ψυχανάλυση»
• «Λακανική Ψυχανάλυση»
• «Ψυχανάλυση της Ομάδας»
• «Διαπροσωπική Ψυχανάλυση»

Νέες Ψυχαναλυτικές Σχολές δημιουργούνται σύμφωνα με τις κοινωνικές ανάγκες που αναφύονται με την πρόοδο του ανθρώπου.